YENİDEN DOĞUŞtüm varlığım benim, karanlık bir ayettirseni, kendinde tekrarlayarakçiçeklenmenin ve yeşermenin sonsuz seherine götürecek.ben bu ayette seni ah çektim, ahben bu ayette seniağaca ve suya ve ateşe aşıladım!yaşam belkiuzun bir caddedir, her gün filesiyle bir kadının geçtiği,yaşam belkibir urgandır, bir adamın daldan kendini astığı,yaşam belki okuldan dönen bir çocuktur,yaşam belki, iki sevişme arası rehavetinde yakılan bir sigaradır,ya da birinin şaşkınca yoldan geçişi,şapkasını kaldırarak,başka bir yoldan geçene anlamsız gülümsemeyle ‘günaydın’ diyen.yaşam belki de o tıkalı andır,benim bakışımın senin buğulu gözlerinde kendini paramparça yıktığıve bir duyumsama var bundabenim ay ve karanlığın algısıyla birleştireceğim.yalnızlık boyutlarındaki bir odada,aşk boyutlarındaki yüreğim,kendi mutluluğunun sade bahanelerini seyreder,saksıda çiçeklerin güzelim yok oluşunuve senin bahçemize diktiğin fidanıve bir pencere…